Stadswacht maakt een plaat – Aflevering 2

Aflevering twee van onze doldwaze avonturen zal gaan over songwriting, geen plaat zonder songs natuurlijk. Eveneens zijn we met Stadswacht aan het werken aan een boek dat bij de plaat zal horen. Dat vergt heel wat verhalen en experimenten met schrijfstijl. Hieronder kan u één van die pogingen lezen:

Mock Up Boek

PROLOOG

Hij zuchtte. Niet uit vermoeidheid, en eigenlijk was het ook geen frustratie. Het was dan wel zo dat zijn hersenen zo overwerkt waren dat hij zin had ze uit zijn schedel te rukken en even op sterk water te leggen, maar toch was hij nog niet klaar om op te geven. “Het komt nog wel”, sprak hij zichzelf moed in. Daarin sprak hij uit ervaring. Hij kon de keren dat hij aan zijn vaste tafel in het repetitiekot had gezeten en het had willen uitschreeuwen al lang niet meer op één hand tellen. Dat was gewoon hoe het beroep van songwriter in elkaar zat. En hij zou geen seconde frustratie ruilen voor het beste uur uit welke andere carrière dan ook.

Hij nam een slok van zijn koffie en leunde in de reling van de stoel die in levensjaren kon doorgaan voor antiek maar qua ontwerp gedoemd was tot oude klaslokalen, hipster koffiezaken of repetitieruimtes. Hij staarde glazig voor zich uit over de weide waar elk jaar Rock Werchter plaatsvond. De droom van elke jonge Belgische muzikant. Dat uitzicht maakte het repetitiekot van de band een van de meest motiverende plekken om te werken aan een song.

Songwriting was dan ook niet zomaar een beroep of een hobby voor hem. Hij zag het als het baren van een kind (al had hij daar niet al te veel ervaring mee). Het begint met opwinding, met iets dat emotioneel uitdagend is, iets dat naar meer smaakt. Meestal is die ervaring even snel weer voorbij, maar soms blijft het nagalmen. Die echo nestelt zich en begint te groeien. In het begin gaat dat vanzelf, zonder dat je het merkt. Je weet dat zo’n kind benen, armen en een hoofd nodig heeft, maar dat gaat al bij al vanzelf. Een song en een kind zijn daarin vrij gelijkaardig, al wordt er gesproken van strofes en refreinen en niet van armen en benen. Per uitzondering wordt een kind geboren dat die standaard niet volgt, dat ledematen te veel of te weinig heeft. De meeste onder hen vinden maar moeilijk hun weg in onze samenleving, maar een enkeling is bestemd voor grootsheid en zal generaties inspireren.

23004634_1970001639921508_6398110233106298117_o.jpg

Meestal komen de zorgen echter pas later. Op het moment dat je de aanwezigheid van het kind echt begint te voelen; op het moment dat het begint te leven. Vragen over wat voor kind het zal worden en of het graag gezien zal zijn spoken door je hoof. De hoop dat het uniek is maar dat mensen het toch accepteren voor wat het is. Het was die fase die soms zorgde voor een tergend lang zuchten en puffen, en het was die fase waar hij zich vandaag in bevond.

Hij had weliswaar genoeg vertrouwen in zijn kunnen als songwriter, maar een creatief beroep is per definitie een van onzekerheid. Het is ook een zoektocht naar een manier van aanpak, naar voorbeelden om uit te leren. Meer dan bij wat dan ook zocht hij echter naar een manier om zijn persoonlijkheid te aligneren met de lessen die te vinden zijn in de successen en fouten van anderen. Net als het kind voor hem had hij nog veel te leren, en net als vele jonge ouders zat hij met 100 vragen.

Voorlopig schreef hij verder, hij zou de antwoorden wel vinden zodra de tijd rijp was. Het was uiteindelijk het enige dat hij echt kon en wilde doen. Je laat je kinderen ook niet zomaar achter.

https://nl.ulule.com/stadswacht/

http://www.stadswachtband.be

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s