Het verhaal achter de song – Als ik zwijg

Het is natuurlijk zo dat deze blogs bedoeld waren om in volgorde uit te komen. De EP ‘Kopzorgen’ is daarbij al volledig onder handen genomen. ‘Weg’ zal uiteraard volgen. Maar omdat er ook nieuw werk zit aan te komen kunnen we wel een uitzondering maken door dat even voorrang te geven, vindt u ook niet?

Een nieuwe single, ‘Als ik zwijg’ wacht momenteel vol ongeduld om haar eerste digitale daglicht aanschouwen. Het licht van een wereld vol likes, shares en internet trolls. Een wereld waar iedereen zonder problemen, al dan niet anoniem, zijn mening kan geven. Persoonlijk vind ik het geen slechte evolutie; er zijn ergere dingen in het leven dan vrije meningsuiting. Het zou ook wel hypocriet zijn moest ik geen fan zijn van het principe. Per slot van rekening ben ik de mijne momenteel ook door uw spreekwoordelijke strot aan het duwen. Laat het duidelijk zijn dat ik met “de mijne” hier mijn mening bedoel.

Profielidee 1

Langs de andere kant voelt het soms alsof iemand de zijne door mijn strot duwt als ik weer de zoveelste internetreactie lees. Hier doel ik dan weer niet op een mening. Op sommige plaatsen is er nu eenmaal een verzadiging aan nuttige meningen. De commentsectie van Het Laatste Nieuws is zowaar een stereotiep voorbeeld, maar niet stereotiep genoeg dat ik niet automatisch wat gal ophoest als ik denk aan wat de kruisvaarders van het toetsenbord, met caps lock in de aanslag, daar soms spuien.

Ik percipieer mezelf iets genuanceerder te zijn dan dat. Nu ja, in het land der blinden is eenoog koning. Al zou in bovengenoemde commentsectie “in het land der blinden gooit men zuur in de ogen van de zienden” evengoed van toepassing kunnen zijn. Maar dat ter zijde heb ik net als velen uit mijn generatie de nood om mijn verhaal te vertellen, of te laten weten wat ik vind. Waarom? God mag het weten. Misschien is het egocentrisme, misschien geloof ik dat mensen daadwerkelijk iets kunnen opsteken uit wat ik te vertellen heb, misschien vertel ik gewoon graag verhalen. Ongetwijfeld een gezonde combinatie van de drie. Maar de drang is er zeker.

Dat maakt ook dat ik ook bang ben dat ik het nooit allemaal gezegd ga krijgen. Dat is een angst die ik dan misschien niet deel met velen, maar voor mij erg reëel is. Ik heb in het verleden vaak genoeg dingen niet verteld, in ongezonde proporties zelfs. Ik denk dat ik in het licht van die ervaring ik besloten heb zoveel mogelijk te vertellen aan anderen, en dat is een beetje uit de hand gelopen. Een mens doet soms vreemde dingen om te garanderen dat hij gelukkig blijft.

Maar dat werd meteen ook de insteek voor ‘Als ik zwijg’. De vragen over waarom ik met die verhalen zit, de drang om ze te vertellen en of het ooit allemaal gezegd zou zijn. Moest u het uiteindelijk niet eens zijn met mij, hou dan vooral uw mening voor uzelf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s