Het verhaal achter de song – De tweede rij

Het leek ons wel een leuk idee om onze fans wat meer inzichten te geven in wat er nu eigenlijk allemaal door ons hoofd spookt wanneer we werken aan een nummer. De boodschap mag misschien duidelijk zijn, het verhaal is iets dat vaak in mist is verhuld. Maar niet langer. Dit zal deel één zijn van een reeks die doorgaat tot we geen song meer schrijven, of tot u ze niet meer goed vindt. Het leek ons logisch om eerst de Tweede rij onder handen te nemen, gezien dat dat het eerste nummer is van onze vorige EP.

30623670_1679739888782799_5879052943885336576_o

Ik ben niet meer zeker hoe we erop kwamen, maar ‘De Tweede rij’ is een van de weinige songs die Emile en ik samen hebben geschreven. Meestal bedenken we individueel songs en werken we ze samen af. Ik denk dat de inspiratie voor ‘De Tweede Rij’ kwam van een nummer van Kommil Foo genaamd ‘Hij die wacht’, waar de uitdrukking “De 2de in de rij” wordt gebruikt voor iemand die alles voor die ene persoon zou doen die hij/zij eerst zet. Ik probeer mezelf er steevast van te overtuigen dat ik geen helden heb, maar als iemand in de buurt komt van het heldendom dan zijn het wel Raf en Mich Walschaerts (Kommil Foo dus). Emile en ik zullen wel weer een langgerekt gesprek hebben gehad over hoe ongelofelijk goed we hun werk vinden.

Emile suggereerde op een bepaald moment het idee van de 2de rij: Die mensen die alle macht hebben maar buiten het vuur liggen van de publieke opinie en de media. Het specifieke voorbeeld dat daarop volgde was dat van de aandeelhouders van een voetbalclub. Zij beslissen alles, maar de trainer en manager krijgen steevast alles over zich heen. Een enkeling onder jullie zal me dat wel al eens op een optreden hebben horen vertellen. Een beetje kort door de bocht is het wel natuurlijk, maar we zijn muzikanten, geen filosofen. Ik moet eerlijk toegeven dat dat voorbeeld niet bepaald nauw aan mijn hart ligt, maar het is duidelijk, dus blijf ik erbij. Alles in het leven valt steevast uit te drukken in voetbalmetaforen, en de gemiddelde Vlaming lijkt zich daarin te kunnen vinden.

Die bewuste avond hebben we de tekst geschreven en ik kan me niet herinneren dat die in de loop der jaren veel gewijzigd is. Ik ben blij dat er een soort gelaagdheid in zit waardoor het zowel als een aanklacht zowel als sarcasme kan worden gezien. Want zoals dat gaat in het leven, zijn de dingen nooit zwart-wit. Er zijn mensen die hun macht misbruiken en er zijn mensen die denken dat iedereen die macht heeft die misbruikt. De 2de rij lijkt dat in mijn ogen redelijk goed te bevatten, maar daar kan u eigenlijk beter zelf een oordeel over vellen.

Het nummer werd een soort bluesy popsong, en in mijn ogen een waardige opener voor een Ep. Laten we hopen dat u dat ook vindt, en anders bent u misschien eerder fan van Winterlied, maar dat is voor een volgende zitting.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s