Kerstmis Blokpost

Er staat weer een periode van ongekende vermoeidheid voor de deur voor Stadswacht (de vorige zijnde de week studio, waar u ongetwijfeld alles over hebt gelezen). En dan bedoel ik niet de kerstperiode, oh nee, die is op zich een verschrikking. Maar er is dezer dagen iets dat véél en véél erger is. De blok is begonnen. Een ideaal moment om mijn frustraties weer te beginnen ventileren via dit immer populaire medium. Bij deze bedankt aan die 7 mensen die de moeite doen om het te lezen.

Het is echter niet de bedoeling dat ik u nu consistent ga overladen met mijn geblèt over hoe ik blokken niet leuk vind. Dat is een mening die alle studenten ongetwijfeld met mij delen, dus het zou een beetje lullig zijn om van dat feit misbruik te maken om een groot lezersbereik te halen. Daar hebben we KU Leuven confessions al voor. Ik zal het dus hebben over iets dat ongetwijfeld geen enkel medium exploiteert om zijn populariteit naar boven te trekken. Kerstmis.

We hielden kortgeleden met de bandleden van Stadswacht een kerstfeestje. U weet wel. Zo van het type dat u houdt met uw vrienden net voor de blok is begonnen, terwijl u eigenlijk geen tijd heeft. Een feestje waar u toch nog voor de laatste keer alcohol drinkt, ook al had u een week ervoor gezworen dat het gedaan was tot de examens voorbij zouden zijn. En waar u een cadeautje moet geven aan een van uw vrienden, maar het afgesproken budget vervolgens zo laag is dat iedereen iets even belachelijk geeft. Gelukkig is dat bij die desbetreffende vriendengroep een ongesproken waarheid, en u doet allemaal alsof u blij bent met uw papajashampoo of de super originele blokoverlevingskit van die ene uitslover van de groep die altijd iets beter moet geven dan de rest. Ik ben daarin de uitzondering op de regel, ik was echt heel blij met mijn shampoo.

cat

We hadden afgesproken dat iedereen iets zou meebrengen om te drinken. Zo had onze lieftallige bassist een fles champagne bij. U hoort het goed, champagne. Niet van die verlepte schuimwijnen die onder studenten worden gedronken bij gebrek aan budget, niet dat er iets mis is met gran barón. Neen, het was echte champagne zoals u ze krijgt op feestelijke gelegenheden. Ik realiseerde me achteraf dat ik champagne eigenlijk niet lekker vind en dat redelijk wat mensen die mening met mij delen. Uiteraard was ik vervolgens geërgerd door feit dat we er een traditie van hebben gemaakt iets te drinken dat niet lekker is, zuiver en alleen omdat we het associëren met luxe en vieren. Wat dat er mee te maken heeft? Niets, maar ik wilde het toch even kwijt.

Het zal u ondertussen niet verbazen dat ik helemaal geen fan ben van kerstfeesten, zeker sinds ik studeer. Al uw familieleden terugzien terwijl je zou moeten blokken, en over die blok vervolgens te veel vragen krijgen. Hetzelfde traditionele wildgerecht eten, waarvan het recept na 20 jaar nog altijd niet is veranderd, ook al weet iedereen dat het vlees te droog is, maar waar niemand over klaagt omdat het kerstavond is. Misschien nog het meest kenmerkend is cadeautjes krijgen die vooraf worden gegaan door de zin: “als je het niet goed vindt kan je het altijd nog ruilen”. Het probleem van shampoo ruilen is dat je het enkel kan ruilen voor andere shampoo.

Als muzikant bij Stadswacht is kerst trouwens nog erger, want heel de familie wilt je graag het winterlied horen zingen, want het past zo leuk bij de periode. En ondanks dat je eigenlijk liever gewoon wijn zou willen drinken, geef je toch toe. Het is ten slotte kerst.  Vrede en geluk enzo. Ik kijk al uit naar nieuwjaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s