De laatste dag?

Strijdlustig leggen de Stadswacht-gladiatoren hun wapens neer. Met moeite hebben we ons door de strijd geloodst. Met een lijfgeur om u tegen te zeggen wandelen we van het slagveld. In onze hand de trofee van de overwinning, de opname-tracks.

Ik herinner het mij alsof het vorige week was. Stadswacht stond vol bewondering te turen over een nog ongehavend strijdperk, MM-Studios. Als we geweten hadden hoe een bloedige strijd het zou worden waren we er misschien nooit aan begonnen. Waar we voor vochten: onze EP. Waar we tegen vochten: ondermaatse kwaliteit en Radio 2-muziek.

Aan onze zijde stond Ward, een krijger voor wie we enkel bewondering kunnen hebben. Dag in dag uit stond hij daar, onvermoeid. Zijn gehoor ongeslagen, zijn micro’s als peperdure wapenuitrusting. Zonder verpinken vocht hij zich door elke tegenslag, hoewel ik hem weleens met zijn ogen heb zien rollen als ik er weer eens naast zong. Ik kan er ook weinig aan doen dat Ward geen feeling heeft met mijn creatieve zanglijnen, of dat kleinkunst zich niet altijd even vlot leent tot het gebruik van autotune. Onze muziek zit nu eenmaal niet zo goed in elkaar als die van Kanye West. Die wordt volgens mij niet gedraaid op radio 2.

nou
Van een week lang chips eten verdik je, guitar for scale.

Maar nu is die strijd gestreden, het is afgelopen, het is voorbij. Met onze lokken wapperend in de wind en in de verte de echo van strijdkreten waar ze in de film Braveheart nog een puntje aan kunnen zuigen, verlaten we het opnamegebeuren. Maar is het wel voorbij? Zijn we wel van het einde van dit vermoeiende avontuur? Want een plaat is toch niet af wanneer hij is opgenomen?

U bent ongetwijfeld allen bekend met wat er allemaal nodig is om opgenomen tracks te verwerken tot een EP. Daarover zal ik niet uitweiden. Wat ik wel met zekerheid wil doen is nog even zagen over hoe vermoeiend dat opnemen nu wel niet is. Ik weet het, ik heb het ondertussen al een stuk of 10 keer gezegd, maar daar neem ik geen genoegen meer mee. 6 Dagen studiowerk en enkel de tracks staan er op. 60 uur naar een goeie 20 minuten. Dat is een van de meest inefficiënte processen die ik ken. En ja, ik ben vertrouwd met het Belgisch staatsapparaat.

Maar goed, die laatste fases ondergaan we met plezier als het betekent dat de EP een succes wordt. Maar zelfs daar is geen garantie voor. Het leven van een gladiator is niet simpel. Gelukkig er is altijd nog radio 2.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s