Stadswacht dropping mics

Een nieuwe dag in de studio, een nieuwe blog.

U hoort het goed,de komende dagen zal u hier nog elke dag iets nieuws kunnen lezen over uw al dan niet favoriete band. Na de studio opnames zal er helaas op minder regelmatige basis een blog verschijnen. We willen gewoon niet in een midlifecrisis komen door te veel routinewerk. Het is geweten dat muzikanten daar nogal gevoelig voor zijn. We willen ook het onvermijdelijke risico niet lopen dat u ons met sarcasme doorspekte zelfmedelijden beu wordt. Of dat mijn slechte mopjes gewoon op zijn. Laten we positief blijven en op dat laatste hopen.

Maar dat zijn zorgen voor later. Vandaag staat namelijk elektrische gitaar en basgitaar op het programma. Onze twee gitaar-fetisjisten Emile en Gil gaan met volle goesting aan de slag. Met hun expertise en voorbereiding zou alles zonder moeite op een uurtje moeten zijn ingespeeld. Er is misschien wat onenigheid over de sound hier en daar, maar erg kan dat niet zijn. Echt gitarist zijnde komen ze qua smaak en sound waarschijnlijk wel overeen.

*Dit blogbericht wordt kortelings onderbroken door 4 uur gezeik over welk pedaaltje nu het beste klinkt, en nog wat gezever over setting van de versterkers.*

Fantastisch, alles gaat weer even vlot als anders.

Wist u trouwens dat stadswacht rap-invloeden had? Ik ook niet. Tot het blijkbaar voor wat basgitaarsound nodig was om een vol uur lang zware rap te luisteren. Eminem wilde zo ook zijn steentje bijdragen aan de Nederlandstalige kleinkunstscène. Als u denkt dat zo’n uur rap luisteren nutteloos is, vergeet dan ook niet dat stadswacht per uur betaalt voor de studio. Dat waren wijzelf zeker niet vergeten, dus na dat uur gingen we weer aan de slag om die illustere rapklanken te verwerken, om 10 minuten later hoofdschuddend de controlekamer weer binnen te wandelen. We hadden de hip-hop toch nog niet in onze vingers. Nog een uurtje luisteren dan maar.

Al bij al dus weer een productieve dag. Een berg gekibbel, nog meer geleuter en hier en daar wat Tourist LeMc. Voor hem kregen we vandaag nog wat meer respect, of hoe ze dat ook zeggen daar in hip-hop land.

Het meest van al viel de vraag of ik nu eindelijk wel eens “mee wilde nadenken over de muziek” in plaats van “te werken aan die k*tblog”. Maar ik laat mij niet kleinkrijgen. Neen tegen de onderdrukking.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s